तंदूरबाबाची गोष्ट- पूर्वार्ध.
तंदूरबाबा नगरमधलं शीतोष्ण देवाचं मंदिर. सव्वाशे एकराचा परिसर. एक गावच म्हणाना. मधोमध एक मंदीर. मीनाक्षी मंदिराची आठवण व्हावी असं आर्किटेक्चर. मंदिराच्या डाव्या आणि उजव्या बाजूला एक भव्य मंडप. पक्क्या सिमेंट स्लॅबचा. मंडपाला दीडेकशे खांब सहजच असावेत. खांबांवर शृंगाराची शिल्पं. पाणी पिण्याच्या लोट्याच्या आकाराचे गोलाकार स्तन, स्तन हाताळणारी माणसं. त्या खाली अनेक स्त्रिया आणि अनेक पुरुषांचा सांघिक समागम. फूटभर लांबीची शिश्नं हाताळणाऱ्या स्त्रिया. समागमावर आकाशातून पुष्प वृष्टी करणारे स्त्री पुरुष, देव असल्यागत. त्यांच्या चेहऱ्यावर कौतुकाचा भाव. मंडपात सहज पन्नास साठ हजार…